nowosci

Archiwum Biżuterii

Złoto, ametyst i perełki, XIX w. broszowisior, AUSTRO-WĘGRY

Złoto,  ametyst i perełki,  XIX w. broszowisior, AUSTRO-WĘGRY

sprzedany.png

RARE: ZŁOTY BROSZOWISIOR Z AMETYSTEM I PEREŁKAMI - AUSTRO-WĘGRY,  1872-1922

 

XIX w. broszowisior wykonany w złocie próby 0,585, dukatowany złotem próby 0,986, cechowany - Austro-Węgry, 1872-1922, cecha miasta słabo czytelna A lub H ( Wiedeń lub Bregenz).

Wpisuje się on w nurt biżuterii historycznej  II polowy XIX w.,

okres wykonania - lata 70/80- te XIX w. -   tu w stylistyce nawiązującej do empire - zdobienie w formie modelowanej plastycznej wstęgi z centralnie oprawioną perełką głębinową oraz cyzelowane motywy floralne -  listki poniżej ametystu zamykające ornament.

 

Centralnie,  w zdobionej,  szatonowej oprawie ametyst naturalny, stary fasetowy XIX w. szlif, wysoki, o wymiarach - 1,1 cm x 0,85 cm,  półperełki - 1 mm. Całość na obwodzie zdobiona ręcznym grawerunkiem.

 

Na zawiasie osadzona zawieszka, chowająca się idealnie, i umożliwiająca noszenie wisiora jako broszy. Mamy tu charakterystyczną dla XIX w. biżuterii  funkcjonalność.

 

Masa broszowisiora - 5.410 grama, wymiary - z zawiesiem 5 cm długości x 2,7 cm szerokosci.

Stan zachowania - bardzo dobry, ametyst zachowany doskonale, oryginalne półperełki,  plastyczna dekoracja w stanie idealnym.

 

Egzemplarz historyczny doskonale wpisujący sie w dzisiejsze czasy - niepowtarzalny i jednostkowy, z ogromnym urokiem dawnej bizuterii  i najwyższą jakością oraz  precyzją  wykonania -  kunszt XIX w. złotnictwa w pełnej krasie. Ametyst piękny, czysty, klarowny, prawdziwy - nie modyfikowany jak wszystkie współczesne kamienie kolorowe.

 

Robota nie do odtworzenia w dzisiejszych czasach - z magią, duszą i klimatem - jeśli dodamy do tego symbolikę  ametystu - mamy wymarzony prezent miłości.

 

Ametysty - cenione są  już od starożytności przez Egipcjan, Greków, Rzymian. Sumerowie uważali, że ametyst to talizman, który wzbudza w obdarowywanym uczucie miłości do ofiarodawcy. I to przekonanie trwa do dnia dzisiejszego.

 

Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa „amethysos”, czyli w polskim tłumaczeniu „trzeźwy”. Starożytni Grecy pili bowiem wino z ametystowych kielichów, które wypełnione czystą wodą nadawały jej barwę prawdziwego wina. Niektórzy z tych bardziej wstrzemięźliwych Greków korzystali z tego - zamiast wina pili wodę. Inni uważali, iż ametystowe naczynie chroni przed skutkami nadmiernego spożycia  trunków.  Do dziś ametyst uznawany jest za kamień trzeźwości.

 

Ametyst nazywany jest także  „kamieniem harmonii i relaksu”.

 

Przywraca równowagę osobom podatnym na stres, przynosi spokój i uwolnienie umysłu od negatywnych myśli. Pomaga radzić sobie z emocjami, dodaje cierpliwości, uwalnia od codziennego zmęczenia i problemów.

 

Ametystowi przypisuje się także pomoc przy łagodzeniu konfliktów w życiu osobistym i zawodowym, a także oczyszczania miejsc, gdzie długo przebywamy (biur, domów, sklepów) z nagromadzonej tam, z różnych źródeł, negatywnej energii. Dotyczy to także sfery życia seksualnego - również w tym obszarze dzięki częstym kontaktom z energią Ametystu możemy wykazywać się większą fantazją, a w konsekwencji dawać i otrzymywać więcej satysfakcji.

 

W przeszłości ametyst był ulubionym kamieniem dostojników kościelnych.

 

Purpura przez stulecia uznawana była za kolor królewski, dlatego jest zrozumiałe, dlaczego od wieków jest pożądanym klejnotem.

 

Leonardo da Vinci wspominał, że ametyst ma moc odpędzania grzesznych myśli i zwiększa jasność umysłu. Ponieważ  ametystowi przypisywano działanie umacniania celibatu i pobożności, był od średniowiecza ważnym kamieniem ozdobnym kościoła katolickiego.

 

Ametyst był nazywany kamieniem biskupim - niektórzy biskupi noszą pierścienie z ametystem po dziś. Jest wymieniany jako jeden z kamieni pektorału Aarona (Wj 28:19; Wj 39:12). W Apokalipsie Św. Jana stanowi ozdobę dwunastej warstwy fundamentu niebieskiego Jeruzalem (Ap 21:20). [wiki].

 

Ametysty znajdują się wśród brytyjskich klejnotów królewskich. Caryca Katarzyna Wielka wysyłała na Ural tysiące robotników w poszukiwaniu kamieni najwyższej jakości, stąd też pochodzi określenie “syberyjska jakość”.